وقتی نام یک سایت را وارد می‌کنی، DNS به دستگاه کمک می‌کند نشانی عددی آن را پیدا کند. تغییر DNS یعنی عوض‌کردن سرویس پاسخ‌گوی این پرس‌وجو. VPN یا ابزار تونل‌سازی، بسته به حالت و تنظیماتش، مسیر بخش بیشتری از ترافیک دستگاه را از یک اتصال دیگر عبور می‌دهد. به همین دلیل، روشن‌کردن DNS خصوصی لزوماً به معنی فعال‌شدن VPN نیست.
مثال روشن از دو حالت
Cloudflare در مستندات حالت‌های WARP بین «فقط DNS» و «ترافیک و DNS» فرق می‌گذارد: در حالت اول فقط درخواست‌های DNS از سرویس آن عبور می‌کنند؛ حالت دوم ترافیک دستگاه را هم از تونل می‌فرستد. این مثال نشان می‌دهد چرا باید حالت فعال را ببینی، نه فقط اسم برنامه را.
DNS رمزگذاری‌شده چه کمکی می‌کند؟
DNS over HTTPS و DNS over TLS درخواست‌های DNS را در مسیر انتقال رمزگذاری می‌کنند. مستندات Cloudflare دربارهٔ DNS رمزگذاری‌شده توضیح می‌دهد این کار چه بخشی را می‌پوشاند. اما همین کار به‌تنهایی همهٔ ترافیک برنامه‌ها را از VPN عبور نمی‌دهد و هویتت را در سایت‌هایی که وارد حسابشان می‌شوی پنهان نمی‌کند.
برای کار روزمره به کدام نیاز دارم؟
پاسخ به هدفت بستگی دارد. اگر فقط می‌خواهی تنظیم DNS دستگاهت را عوض کنی، راهنمای همان سیستم‌عامل را دنبال کن. اگر اشتراک اتصال والاز داری، لینک اختصاصی‌ات را در برنامهٔ سازگار وارد و وضعیت اتصال را بررسی کن؛ راهنمای اتصال مراحل دستگاه‌ها را دارد. مشکل باز نشدن سایت هم همیشه از DNS نیست؛ عیب‌یابی اتصال را قدم‌به‌قدم انجام بده.
هیچ‌کدام جای عادت‌های امنیتی پایه را نمی‌گیرند: آدرس سایت و HTTPS را بررسی کن، سیستم و مرورگر را به‌روز نگه دار و لینک‌های ناشناس را باز نکن. راهنمای FTC برای Wi-Fi عمومی روی همین احتیاط‌ها تأکید دارد.